Yolunuz bir gün Trakya’ya düşerse ve ayçiçeği mevsiminde iseniz gün doğumunda onları izlemekten,gün boyu güneşi takip etmelerini ve yol kenarından güneş gibi sapsarı sizi selamlamalarını izlemekten kendinizi alamazsınız.. Beni hep çocukluk yıllarıma götürür gündöndüler; uzun boylu güneşe benzeyen İngilizce Sunflower Latince Helianthus Trakyalıların gündöndüsü ve güneşsiz yaşayamayan güneşe aşık bu bitkiye hala neden ayçiçeği dediğimizi büyüsem de anlam veremedim…Çiçek dizilişinin matematiksel modelini dahi araştırsam da çözüm getiremedim…Bana göre papatyanın annesi idi..Kküçüklüğümde ben onları papatyanın annesi yada babası diye hayal ederdim..mutluluğu en çok hakkeden gündöndünün çok hüzünlü bir hikayesi de var…
Trakya semalarında güneş kırmızıdan sarıya doğru her gün olanca güzelliği ve ihtişamı ile ışıklarını etrafına yaymaya başlar, ayçiçekleri de yavaş yavaş üzerindeki çiğ tanelerini silkeleyip boyunlarını güneşe çevirmeye başlarlarmış…Diğer bitkiler kıkır kıkır gülerlermiş..Sen kim güneş kim seni fark etmiyor bile diye gülüşürlermiş aralarında..Zavallı ayçiçeği güneşin onu fark etmesi için açılır açılır sapsarı olur,güneş ne yöne kaysa takip edermiş, üzerindeki çiğ taneleri ise göz yaşlarıymış, güneşi görünce de ağlamaya son verirmiş…Güneş ise halinden çok memnunmuş, olanca ayçiçeği onun için açılıp saçılması çok hoşuna gidiyor,ayçiçeklerini peşinden koşturuyormuş.Gün batımında gündöndüler boyunlarını bükmeye başlar ve ertesi günün hayalini kuradursunlar kapatırlarmış kendilerini…Yıllar boyunca gündöndüler güneşin onu fark etmesini beklerken güneş bu durumdan çok sıkılmış ve onları cezalandırmak için bir gün onları kavurmuş simsiyah yapmış…Ama Gündöndüler güneşe olan aşklarından yinede vazgeçmemiş…
Bu hikaye beni yıllar boyunca çok etkilemişti; Çatalca da Ziya amcanın ayçiçek tarlasında kargaları kovalamak için bez bebekler yapardık ve bir yandan da Ziya amca bana mahsulü hakkında bilgi verirdi… Ayçiçeği üretimin de döllenmenin tam olabilmesi için böceklere özellikle arılara ihtiyaç vardır.Yapılan araştırmalarda arılı üretim de arısıza göre yüzde yetmiş’e varan verim artışı sağlanmaktadır.Bu nedenle ayçiçeği tarlalarına çiçeklenme devresinde 10 dekara 2-5 kovan olacak şekilde arı kovanı yerleştirilmelidir..derdi..
Şimdi ayçiçeği çekirdeğini çitlerken hala bu hüzünlü hikaye aklıma gelse de Çatalca’da yaşadığım anılarımın hayali ile gündöndü mevsimini iple çekiyorum …Mahsulü toplarken de mahsulü tüketirken de bildiğim tek bir şey var bunları öğrenmeme sebep olan yer Çatalca’ya ben gerçekten çok şey borçluydum…
Yorumlar