Bekir Coşkun böyle yazmıştı: Ayrılık mevsimidir bu aylar...

Sözcü yazarı Bekir Coşkun dün hayata gözlerini yumdu. Geçen yıl bu ay sadece tek bir makale yazabilmişti. “Yıllar sonra bazı yazılarını okuduğunda, aslında kendi kaderini yazdığını anlar yazar...” cümlesiyle başlıyordu yazısı...

Bekir Coşkun böyle yazmıştı: Ayrılık mevsimidir bu aylar...

Sözcü yazarı Bekir Coşkun dün hayata gözlerini yumdu.

Basın camiası ve sevenleri yasa boğuldu. Geriye, okurların yüreğine dokunan şiir gibi yazıları, örnek olacak meslek hayatı kaldı...

Sağlık sorunları nedeniyle düzenli yazamıyor, kendini iyi hissetiğinde hemen kağıda kaleme sarılıyordu. Geçen yıl bu ay sadece tek bir makale yazabilmişti. Takvim yaprakları 6 Ekim 2019’u gösteriyordu.

“Yıllar sonra bazı yazılarını okuduğunda, aslında kendi kaderini yazdığını anlar yazar…” cümlesiyle başlıyordu yazı... Sanki bugünü anlatırmışcasına “ayrılık mevsimini” anlatıyordu Bekir Coşkun...

İşte o yazı:

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Bütün kuşlar vefasız…


 
Yıllar sonra bazı yazılarını okuduğunda, aslında kendi kaderini yazdığını anlar yazar…

“Komşunun radyosunda, her sene bu mevsimde durmadan çalan yine o hüzzam şarkı var:
Böyle mi esecekti bu mevsimde bu rüzgâr
Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar
Unutmuş ellerimi eşim, dostum sevgilim
Kalbim acılarla bölünmüş dilim dilim
Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar…”


 
Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Yazlıkçılar döndüler…
Kırlangıçlar Nil deltasına gitti…
Bu aylarda renk çiçekten ayrılır…
Güneş kumdan…
Menekşe kırmızıdan…
Bahçeler çocuk seslerinden…
Salkım asmadan…
Yaprak dalından…
Bir boş salıncak, rüzgarla terasta sallanır…

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Her sene bu aylarda ben “ayrılık” yazımı yazarım…
Her cümlenin sonuna noktalar, artı iki damla…
Hüzün günleridir…
Yaş gözden ayrılır…

Küçük köpek kaç gündür arkadaşı çocuğu arıyor kumsalda…
Arada bir koşuyor kendi kendine…
Koşunca arkadaşı gelecek sanıyor…
Nereden bilsin…
Bu mevsim ayrılık zamanıdır…

Dün gece ilk yağmur yağdı…
Çatılarda tıkır tıkır…
Küçük gölcükler oluştu sokakta…
Kediler saçak altlarına sığındılar…
Bu sonbahar yağmurları, sanki doğanın ayrılıklara ağlayışıdır…

Yaz aşklarında bu günlerde tenler ayrılır…
Ne çok giden olur…
Ne çok el sallanır bu mevsimde…
O ne çok vedadır…
Bu mevsimde ne çok “Beni unutma!..” vardır…

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Aklında bir hüzzam şarkı…
Bir de ayrılıkların sızısı kalır…
“Bütün kuşlar vefasız, mevsim artık sonbahar…”

 
 
 
 

Zeynep Vural

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER